Fabels

Niets

De das en de egel waren al vroeg op stap. Het was nog mistig en nat en de egel had de slaap nog in haar ogen zitten. Maar de das had niet willen wachten, en met zijn spitse neus wees hij naar de bosrand. ‘We moeten gaan!’ had hij gezegd,…
Angela van der Meulen

Op reis

Een eerste straal zonlicht reikte tot aan zijn huid, en de brilslang deed zijn ogen open en kroop uit de schuilplaats van zijn dromen tevoorschijn. Hij rekte zijn lijf en keek de wereld in en voelde zich alleen. Hij tilde zijn hoofd op…
Angela van der Meulen

Afscheid

‘Ik ga weg,’ zei de krekel tegen de egel, ‘naar waar ik vandaan kom.’ De egel vroeg: ‘Maar je komt toch hiervandaan? Je bent altijd hier geweest, bij mij.’ ‘Nee,’ zei de krekel, ‘ik was vroeger ergens anders, tenminste niet…
Angela van der Meulen

Vergezichten

De brilslang wilde een boek gaan schrijven, dacht na over zijn eerste zin en schreef aarzelend: Schrijven is dwalen… Hij kraste het weer door en begon opnieuw: Nee, schrijven is reizen in jezelf, op zoek naar vergezichten. De brilslang beet…

Eenzaam hart

Eenzaam hart ‘Dag egel, lekker geslapen?’ vroeg de witte muis, waarna ze met licht wiegende heupen doortrippelde zonder op een antwoord te wachten. Ze keek niet eens meer om. ‘Wat een weertje, egel, lekker even kuieren?’ vroeg…